Graveyard: Silinen Kodların Mezarlığı ve AI'yı Denetleyen Bir Kontrol

Her yazılım deposunda bir mezarlık vardır: "fix stuff" gibi muğlak commit mesajlarıyla silinmiş, sonra hiç hatırlanmayan dosyalar. Graveyard, bu unutulmuş kodları gün yüzüne çıkarıp her birine bir mezar taşı veriyor.

Node.js betiği, depo geçmişini okuyor ve silinen her dosyayı JSON olarak dışa aktarıyor. Sonra sayfa, mumlu bir mezarlık çiziyor, her silinen dosya için bir mezar taşı. Üzerinde doğum tarihi, ölüm tarihi, epitaf ve onu öldüren commit mesajı yazıyor. Epitafı ve ölüm sebebini Ollama üzerinden çalışan Gemma 3 4B modeli yazıyor.

Ardında yatan fikir ilginç: tema "makine içindeki hayalet"se, AI burada gerçeği kontrol edemeyen bir şeye arka hikaye uyduruyor. Yani yapay zeka tamamen hayal edebiliyor. bu yüzden geliştirici, modeli yalancı olmaktan alıkoyan bir doğrulayıcıya en çok zaman harcamış. Tarihler, dosya adları, commit hash'leri, bunların hepsi depodan geliyor, asla modelden değil. AI sadece epitaf yazabiliyor; gerçek veriler kontrol ediliyor.

Bu yaklaşım, açık ağırlıklı modelleri üretim ortamında kullanırken karşılaşılan gerçek sorunu gösteriyor: LLM'ler ikna edici yalan söyleyebiliyor. Graveyard'ın çözümü basit ama etkili, veri kaynağını AI'dan ayır, doğrulanabilir bilgileri insan tarafından sağla, modeli sadece yaratıcı kısımda (epitaf) kullan.

Hacktoberfest Open-Source AI Challenge Week 4 için yapılan bu proje, siber güvenlik ve veri bütünlüğü açısından önemli bir dersi içeriyor: yapay zeka ile çalışırken, modelin ürettiği her çıktıyı güvenilir bir kaynakla karşılaştırmalısın.