SaaS'te Yedekleme: RPO, RTO ve Nokta Kurtarma Nedir

Aynı sunucuya gece yarısı pg_dump atmak yedekleme değildir. Disk çöktüğünde, sunucu saldırıya uğradığında ya da sağlayıcı bir olay yaşadığında o dosya da gider. Kurtulsa bile seni ancak 2 AM'e geri götürebilir.

Bir SaaS ürünü için asıl sorular şunlar: Kaç veri kaybedebilirsin (RPO)? Ne kadar süre kapalı kalabilirsin (RTO)? Yedeklerinden gerçekten restore etmiş misin hiç?

RPO (Recovery Point Objective) kaybetmeyi göze alabileceğin veri miktarı. Bir saat önce mi, 15 dakika mı, anlık mı? RTO ise ne kadar hızlı sistemi ayağa kaldırman gerektiği. 1 saat, 30 dakika, 5 dakika? İkisi de iş gereksinimlerine göre değişir.

Loop Origin'in önerdiği yaklaşım iki katmanı birleştiriyor: PostgreSQL'de WAL (Write-Ahead Logging) ile pgBackRest veya WAL-G kullanarak sürekli arşivleme, MySQL'de binary loglar. Bunun yanında periyodik tam yedekler, sürümlenmiş ve yazma-korumalı depolama (S3, Google Cloud Storage) üzerine itiliyor.

Point-in-time recovery (PITR) sayesinde herhangi bir saniyeye geri dönebilirsin, sadece son yedek noktasına değil. Disk arızası, siber saldırı, yanlış silme işlemi, hepsinde belirli bir zaman anına dönüş yapabilirsin.

Önemli nokta: Yedek stratejisi kağıt üzerinde güzel görünse de, gerçekten restore etmediğin sürece işe yaramaz. Ayda bir kez test ortamında yedekten geri yükle. Hangi adımlar kaç dakika sürüyor, nerelerde tıkanıyorsun, gerçek RPO ve RTO'nun ne olduğunu öğren. Teorik değil, pratiği önemli.