AI Agent'ın Framework'e İhtiyacı Yok: 200 Satır TypeScript

Framework'ler AI agent projelerinin başına kurulmaktan sonra başkasının abstraksiyon katmanında hata ayıklama oturumunda bittiğini çok gördüm. Oysa agent'ın kendisi karmaşık değil: modele mesaj gönder, istediği araçları çalıştır, sonuçları geri gönder, duruş istemeyince dur. bu kadar.

Yazarın paylaştığı çözüm tam olarak bunu yapıyor. Plain TypeScript'te bir döngü, stub model'e karşı test edilmiş, sınırları kanıtlanmış. Hiçbir gizli bağımlılık yok.

Agent'ın ihtiyacı olan şey dört şey: bir döngü, araçları kaydedecek bir registry, üç limit (token, adım sayısı, timeout) ve bir onay kapısı. Hepsi 200 satırı biraz aşıyor, ama her satır sen yazıyorsun. Hata verirse, kodun içinde doğrudan bakabilirsin. Başka kütüphane çağrısını takip etmek zorunda değilsin.

Framework'ün yeri var ama sonra gelir. Kalıcı çalışmalar (persistent runs), çoklu agent yönlendirmesi, gözlemlenebilirlik (observability) istediğinde ve onu kendin inşa etmek istemediğinde framework seçersin. Ama birinci gün? Bir agent'ın, beş aracın olduğu zaman? Framework o aşamada sorun olur, çözüm değil.

Praktik taraf: TypeScript yazıyorsan ve hızlı prototip yapıyorsan, bu yaklaşım seni haftalar kazandırabilir. Yeni bir tool eklemeyi düşün, framework'te belki konfigürasyon dosyası, type tanımı, middleware kaydı. Burada? Bir fonksiyon registry'ye koyuyorsun. Bitti.

Framework'ler zamanla değer katıyor. Ama başlangıçta, basit döngü daha hızlı, daha şeffaf ve daha kontrollü.