Hybrid Cloud Gerçekten İşe Yaradı mı: Proje Post-Mortem

Beş yıl önce bir finans şirketi için hybrid cloud mimarisi tasarladım. Şirket on-premise veritabanlarını tutmak, ancak yeni uygulamalarını AWS'de çalıştırmak istiyordu. Kağıt üzerinde mantıklı görünüyordu. Gerçekte bir felaketti.

Projenin başında söylenen şey basitti: "Eski sistemler burada kalacak, yeni işler buluta gidecek." Ama işler öyle basit değildi. Uygulamalar on-premise veritabanlarına erişmek zorundaydı. Bulut ile veri merkezi arasındaki bant genişliği hiç yeterli olmadı. Bir sorgu 200 milisaniyede bitecekken 2 saniye sürdü. Kullanıcılar şikayet etti.

Maliyet de berbat oldu. AWS'de sanal makineler koşturuyordu. On-premise sunucuları da çalıştırmaya devam ediyordu. İki tarafta da idari maliyet vardı. Hybrid cloud "en iyi ikisini al" vaadi verdi; biz en kötü ikisini aldık. Aylık fatura üç katına çıktı.

En büyük hata mimarı olarak ben yaptım: müşterinin ihtiyacını dinlemedim, trend dinledim. Hybrid cloud o zamanlar modaydı. Herkes konuşuyordu. Ama bu müşteri için gerekli değildi. Ya tamamen buluta geçmeliydi ya da on-premise kalmalıydı.

İki yıl sonra şirket kararını verdi: her şeyi AWS'ye taşıdı. On-premise altyapısını kapattı. Hibridlik ortadan kalktı. Maliyetler normale döndü, performans arttı.

Hybrid cloud işe yarayabiliyor mu? Evet. Ama çok dar durumlarda. Düzenleyici sebeplerle veri merkez tutman gerekiyorsa, ya da gerçekten yavaş yavaş göçmen gerekiyorsa. Ama "her ikisinin avantajını al" diye düşünüyorsan, yanılıyorsun. Hybrid mimarisi karmaşıklık getirir, maliyet arttırır, performansı kötüleştirir. Seç: ya bulut ya on-premise. Ortada kalmak çoğu zaman hata.